Τα
παλαιότερα κτίρια, όχι αναγκαία μόνον αυτά χαρακτηρισμένα ως ιστορικά
«διατηρητέα», αποτελούν πρόκληση και απαιτούν ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό
χειρισμό. Συχνά εντοπίζονται στον κεντρικό αστικό ιστό, σε
υποβαθμισμένες περιοχές, ενώ φέρουν και γκράφιτι στις όψεις. Ή, είναι
πλησίον του τόπου συνάντησης τοξικομανών. Οι ιδιοκτήτες ανακαινίζοντας
τα, θα ξαναβρεθούν αντιμέτωποι με την Ελληνική μάστιγα του γκράφιτι (Που
βεβηλώνει και προσφάτως ανακαινισμένα δημόσια διατηρητέα κτίσματα); Η
δυσμενής εικόνα του περιβάλλοντος χώρου με τα διάσπαρτα απορρίμματα, τα υπολείμματα της ανομίας, και
την έλλειψη καθαριότητας θα συνεχιστεί; Υπάρχουν κοινωνικές και άλλες
ενέργειες που πρέπει να συνυπάρξουν με την αρχιτεκτονική; Πως μπορεί μία
κτιριακή επέμβαση και επένδυση σε περιοχή με κοινωνικές ιδιαιτερότητες
να αποβεί κερδοφόρα; Πολλές οι ερωτήσεις, που απαντώνται μόνον από
ειδικούς.
