Μία ιδιαίτερα απαιτητική από αρχιτεκτονικής άποψης κατηγορία ακινήτων, είναι τα ιστορικά ή «διατηρητέα» κτίσματα. Δυστυχώς, συχνά στη χώρα μας, λόγω της ανεπάρκειας της νομοθεσίας και των αστοχιών του σχετικού δημοσίου τομέα, αυτά καταρρέουν σταδιακά και χάνεται η πολιτιστική μας κληρονομιά.
Ο αρχιτέκτονας μηχανικός καλείται να δώσει νέα πνοή σε αυτά τα κτίσματα, ενίοτε μέσα από την αλλαγή χρήσης. Σε κάθε περίπτωση η διατήρηση του αρχιτεκτονικού κελύφους είναι υποχρεωτική (ή, η αναπαραγωγή του σε νέο κτίσμα). Πριν τη μελέτη, απαιτείται να γίνει σχολαστική αποτύπωση και τεκμηρίωση του υφιστάμενου κτίσματος, λήψη φωτογραφιών και ενίοτε τεκμηρίωση μέσω αρχιτεκτονικής φωτογραμμετρίας. Ο αρχιτέκτων μηχανικός (και ουδείς άλλος, σύμφωνα με τη νομοθεσία), προκειμένου να χειριστεί επαρκώς ένα διατηρητέο κτίσμα, χρειάζεται να έχει την απαραίτητη εξειδίκευση. Τον τελικό λόγο, ως προς την έγκριση της αρχιτεκτονικής πρότασης και της υλοποίησης της, έχει ο αρμόδιος φορέας της Πολιτείας.
Είναι σουρεαλιστικό ότι στη χώρα μας για διάφορους λόγους κατεδαφίστηκαν σημαντικά κτίσματα που θα έπρεπε να είχαν χαρακτηριστεί ως «διατηρητέα», ενώ αργότερα (λόγω τύψεων, έλλειψης γνώσεων ή ρομαντισμού κάποιων δημοσίων υπαλλήλων) χαρακτηρίστηκαν ως διατηρητέα κτίσματα χαμηλής αρχιτεκτονικής αξίας και αισθητικής. Στο παρελθόν τα διατηρητέα κτίσματα υπάγονταν στο Υπουργείο Πολιτισμού, όμως σήμερα, υπάγονται και στο Υπουργείο Π.Ε.Κ.Α.
VIDALIS ARCHITECTS: Μιχαήλ Α. Βιδάλης, Ph.D.
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ-ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ
Τηλ.: (210)3314296
